Çalışma, 1946-1990 yılları arasında Makedonya’da Türkçe kaleme alınan hikâyeleri karşılaştırmalı olarak inceleyerek, birinci ve ikinci dönem yazarların eserlerini kültürel miras perspektifiyle ele alıyor. Tezde; çocuk ve yetişkin hikâyeleri, milli kimlik, göç, savaş, kadın, din ve toplumsal meseleler gibi temalar analiz edilirken, anlatıcı bakış açısı, dil ve üslup, kişi, mekân ve zaman unsurları da teknik açıdan değerlendirildi.